Ä°lahi AÅŸk

DerviÅŸin biri, yine bir derviÅŸler topluluÄŸu içerisine gelip, selam vererek oturduktan sonra, topluluk gelen derviÅŸe “Merhaba!!” yerine “AÅŸk olsun!!” dermiÅŸ… DerviÅŸ de “AÅŸkınız cemal olsun efendim!!” diye mukabele edermiÅŸ… Bu sefer topluluk “Cemaliniz nur olsun!!” dediÄŸinde, derviÅŸ “Nurunuz ayn olsun!!” dermiÅŸ ve böylece selamlaÅŸma bitermiÅŸ….

Tasavvufta aÅŸk o derece içselleÅŸtirilmiÅŸ, o derece özümsenmiÅŸ ki…. SelamlaÅŸma bile aÅŸk üzerine kurulmuÅŸ… Tasavvufta bütün diyalogların böyle kalbi incelikler içerisinde cereyan etmesi ne kadar hoÅŸ deÄŸil mi?….

Bir de günümüzdeki selamlaÅŸma diyaloglarını düşünün….

” - Nabers lan !!”

” - Selam moruk !!”

Tasavvuftaki aÅŸk anlayışı, elbette “televole aÅŸkı” türünde bir aÅŸk anlayışı deÄŸildir… Günümüzde, bir çok temel kavramda olduÄŸu gibi “aÅŸk” kavramı da “kavram kargaÅŸası” içerisine sokularak, gerçek anlamından kopartılmış ve çok daha farklı anlamlarda kullanılır olmuÅŸtur…. Artık yaÅŸanan bazı edepsizliklerin bile “aÅŸk” olarak nitelendirildiÄŸi hepimizin malumudur….

Yine bahse konu yazıda; Tasavvufta “AÅŸk nedir” diye sorulsa, “AÅŸk, MaÅŸukun rızasıdır” cevabının alınacağı kayıtlıdır…. Kanaatimce “aÅŸk”, en kısa ve öz olarak ancak bu ÅŸekilde tanımlanabilirdi… MaÅŸuk ise, hakiki aÅŸkta elbette ALLAH’tır…

Düşünceler davranışları, davranışlar da düşünceleri etkiliyorsa; ve insan… ki onun ruhi, fikri ve hatta bedeni yapısı böyle bir etkileÅŸim sonucu ÅŸekilleniyorsa; Tasavvufun, hayatın her bir anını hiçbir boÅŸluk bırakmadan neden çepeçevre kuÅŸattığını çok daha iyi anlıyorsunuz…. Velev ki, bu bir selamlaÅŸma anı olsa bile…. BoÅŸluÄŸa asla izin yok…. Size atılan “irtibatı koparmayalım” formatı dolayısıyla, siz artık bir pergelsiniz…. Bir ayağınız olması gereken noktada sabit, diÄŸer ayağınız yetmiÅŸ iki milleti dolaÅŸmakta…. Ama irtibatı koparmadan… BoÅŸluk bırakmadan ….

Yukarıdaki selamlaÅŸmada dikkatimi çeken en önemli husus, selamlaÅŸmayı sona erdiren “Nurunuz ayn olsun” cümlesidir….